فناوری در طراحی به کمک کامپیوتر (CAD)
در ابتدا نرمافزار برای سیستمهای CAD با زبانهای کامپیوتری مانند Fortran، ALGOL توسعه داده شد، اما با پیشرفت روشهای برنامهنویسی شی گرا، این امر به شدت تغییر کرده است. سیستمهای مدلساز مبتنی بر ویژگیهای پارامتریک مدرن معمولی و سیستمهای سطح آزاد حول تعدادی ماژول C کلیدی با API های خاص خود ساخته شدهاند. یک سیستم CAD را می توان از تعامل یک رابط کاربری گرافیکی (GUI) با داده های هندسه NURBS یا نمایش مرزی (B-rep) از طریق یک هسته مدل سازی هندسی ساخته شده دید. یک موتور محدودیت هندسی نیز ممکن است برای مدیریت روابط ارتباطی بین هندسه، مانند هندسه قاب سیمی در یک طرح یا اجزای یک مجموعه، استفاده شود. قابلیت های غیرمنتظره این روابط شراکتی منجر به شکل جدیدی از نمونه سازی به نام نمونه سازی دیجیتال شده است. بر خلاف نمونه های اولیه فیزیکی که مستلزم زمان ساخت در طراحی است. مدلهای CAD را میتوان پس از اسکن نمونه فیزیکی با استفاده از دستگاه سیتی اسکن صنعتی توسط کامپیوتر تولید کرد. بسته به ماهیت کسب و کار، نمونه های اولیه دیجیتال یا فیزیکی را می توان در ابتدا با توجه به نیازهای خاص انتخاب کرد. امروزه سیستم های CAD برای تمامی پلتفرم های اصلی (ویندوز، لینوکس، یونیکس و مک او اس ایکس) وجود دارد. برخی از بستهها نیز از چندین پلتفرم پشتیبانی میکنند. در حال حاضر هیچ سخت افزار خاصی برای اکثر نرم افزارهای CAD مورد نیاز نیست. با این حال، برخی از سیستمهای CAD میتوانند کارهای گرافیکی و محاسباتی فشرده را انجام دهند، بنابراین ممکن است یک کارت گرافیک مدرن، پردازندههای مرکزی با سرعت بالا (و احتمالاً چندگانه) و مقادیر زیادی RAM توصیه شود. رابط انسان و ماشین عموماً از طریق ماوس رایانه است، اما می تواند از طریق قلم و تبلت گرافیکی دیجیتالی نیز باشد. دستکاری نمای مدل روی صفحه نیز گاهی با استفاده از Spacemouse/SpaceBall انجام می شود. برخی از سیستم ها همچنین از عینک های استریوسکوپی[1] برای مشاهده مدل سه بعدی پشتیبانی می کنند. فن آوری هایی که در گذشته محدود به تاسیسات بزرگتر یا برنامه های کاربردی تخصصی بودند برای گروه وسیعی از کاربران در دسترس قرار گرفته اند. اینها شامل [2]CAVE یا HMD ها و دستگاه های تعاملی مانند فناوری سنجش حرکت هستند. [1] Stereoscopic glasses [2] Cave Automatic Virtual Environment