انواع طراحی به کمک کامپیوتر (CAD)مدت زمان مورد نیاز برای مطالعه 1 دقیقه

انواع طراحی به کمک کامپیوتر (CAD)

چندین نوع مختلف از CAD وجود دارد،که هر کدام از اپراتورها می‌خواهند در مورد نحوه استفاده از آن‌ها و طراحی اجزای مجازی آن‌ها به شیوه‌ای متفاوت برای هر یک فکر کند. همانطور که در مطلب قبلی از بخش مقاله های آکادمی رویایی در مورد کاربرد طراحی به کمک کامپیوتر (CAD) صحبت کردیم در این مقاله قرار است که درباره انواع طراحی به کمک کامپیوتر برای شما بنویسیم.

بسیاری از تولیدات سیستم‌های دوبعدی سطح پایین، تعدادی برنامه رایگان و منبع باز وجود دارند. اینها رویکردی را به فرآیند ترسیم بدون سر و صدا در مورد مقیاس و قرار دادن روی برگه ترسیم که همراه با پیش نویس دستی است، ارائه می دهند، زیرا می توان آنها را در صورت نیاز در طول ایجاد پیش نویس نهایی در صورت لزوم تنظیم کرد.

وایرفریم سه بعدی اساساً توسعه ای از پیش نویس دو بعدی است (امروزه اغلب استفاده نمی شود). هر خط باید به صورت دستی در نقشه درج شود. محصول نهایی هیچ خاصیت انبوه مرتبط با آن ندارد و نمی تواند ویژگی هایی مانند سوراخ ها را مستقیماً به آن اضافه کند. اپراتور به روشی مشابه با سیستم‌های دوبعدی، برخورد می‌کند، اگرچه بسیاری از سیستم‌های سه‌بعدی امکان استفاده از مدل Wireframe را برای ایجاد نماهای طراحی مهندسی نهایی می‌دهند.

مدل های جامد سه بعدی نامفهوم به روشی مشابه با دستکاری اشیاء در دنیای واقعی ایجاد می شوند (امروزه اغلب استفاده نمی شوند). اشکال هندسی سه بعدی اصلی (منشورها، استوانه‌ها، کره‌ها، مستطیل) دارای حجم‌های جامدی هستند که همانند مونتاژ یا برش اشیاء در دنیای واقعی هستند. نماهای پیش بینی شده دو بعدی را می توان به راحتی از مدل های طراحی شده ایجاد کرد. جامدات سه بعدی معمولاً شامل ابزارهایی نیستند که به راحتی اجازه حرکت اجزا را بدهند، جامدات سه بعدی اصلی معمولاً شامل ابزارهایی نیستند که به راحتی اجازه حرکت اجزا را بدهند، محدودیت ها باید آنها را برای نوع حرکتشان تعیین کنند، یا تداخل بین اجزا را تشخیص دهند.

دو نوع از مدل سازی جامد سه بعدی وجود دارد:

• مدل سـازی پارامتریک[1] به اپراتور اجازه می دهد تا از آنچه به عنوان (نیت و هدف طراحی) نامیده می شود، استفاده کند. اشیاء و ویژگی ها قابل تغییر ایجاد می شوند. هر گونه تغییر در آینده را می توان با تغییر در نحوه ایجاد قسمت اصلی انجام داد. اگر قرار بود یک ویژگی در مرکز قطعه قرار گیرد، اپراتور باید آن را از مرکز مدل تعیین کند. این ویژگی را می‌توان با استفاده از هر شی هندسی موجود در آن قسمت تعیین کرد، اما این قرارگیری تصادفی هدف طراحی را مورد شکست قرار می‌دهد. اگر اپراتور قطعه را همانطور که عمل می کند طراحی کند، مدلساز پارامتری قادر است در عین حفظ روابط هندسی و عملکردی، تغییراتی در قطعه ایجاد کند.
• مدل‌سازی مستقیم[2]یا صریح امکان ویرایش هندسه را بدون درخت تاریخچه طراحی (نمودار درختی که فرایند تمامی مراحل طراحی مرحله به مرحله در آن ثبت می شود و هر مرحله را می توان ویرایش کرد) فراهم می‌کند. با مدل‌سازی مستقیم، هنگامی که یک طرح برای ایجاد هندسه استفاده می‌شود، طرح در هندسه جدید گنجانده می‌شود و طراح فقط هندسه را بدون نیاز به طرح اصلی اصلاح می‌کند. همانند مدل‌سازی پارامتری، مدل‌سازی مستقیم این توانایی را دارد که روابط بین هندسه انتخابی (به عنوان مثال، مماس، هم مرکز بودن) را در بر گیرد.

سیستم‌های سطح بالا قابلیت‌هایی را برای گنجاندن ویژگی‌های ارگانیک، زیبایی شناختی و ارگونومیک بیشتری در طرح‌ها ارائه می‌دهند. مدل‌سازی سطح آزاد اغلب با جامدات ترکیب می‌شود تا به طراح اجازه می‌دهد محصولاتی را ایجاد کند که با فرم انسان و نیازهای بصری مطابقت داشته باشد و همچنین با ماشین ارتباط برقرار کند.

[1] Parametric modeling

[2] Direct or explicit modeling